KATECHEZY DLA DZIECI

Informacje wstępne dla Katechetów

Uprzejmie proszę o współpracę. Dzięki Waszej pomocy misje, które nas czekają, mogą być o wiele bardziej owocne. Gdy rekolekcje sprowadzone będą tylko do kilku dni nabożeństw w kościele a katecheta na równi z dziećmi będzie ciekawy co usłyszy od rekolekcjonisty, zredukuje się możliwość ich głębszego przeżycia. Bardzo ważne jest wcześniejsze przygotowanie i późniejsze pogłębienie. Chcę zatem podzielić się z Wami moimi zamiarami.

* niedziela - Chcę zaprzyjaźnić się z dziećmi, wprowadzić w rozpoczynające się rekolekcje. Boże Miłosierdzie, Obraz, Siostra Faustyna.
* poniedziałek - Po Gorzkich Żalach poprowadzę nabożeństwo pokutne, wielkie kartony oklejone szarym papierem z wypisanymi grzechami zasłonią wniesiony wcześniej uroczyście krzyż, wspólny rachunek sumienia i wspólne rozbieranie muru.
* wtorek - Nabożeństwo Eucharystyczne. Będziemy w nim dziękować za wielką miłość Boga objawiającą się w stworzeniu. W trakcie modlitwy dziękczynnej komponować będziemy stół z Bożymi darami: światło (świeca), woda, gwiazdy (duży, kartonowy model), ziemia, rośliny, zwierzęta i człowiek.
* środa - Świętować będziemy na Eucharystii Zwiastowanie Pańskie. Będzie to okazja do ukazania Bożego Miłosierdzia, którego główne źródło bije w Eucharystii. Będę mówił także o poddaniu się woli Bożej a wszyscy zobaczą przygotowaną przez dzieci scenkę sądzonych przez Rzymian chrześcijan "przyłapanych" na wyznawaniu wiary.
* czwartek - Spotkam się z maluchami, będę wyjaśniał im najważniejsze prawdy wiary posługując się modelem ręki z kolorowymi palcami, dzieci w domu będą rysować w swoich zeszytach podobną rękę.
* piątek - Dzieci wraz z rodzicami uczestniczą w Drodze Krzyżowej.
* sobota - Podsumowanie rekolekcji, może świadectwa (?) dzieci i młodzieży.

Widzicie sami, że niemożliwe będzie przygotowanie tego wszystkiego przeze mnie. Potrzebna mi bardzo wasza pomoc w organizacji tych rekolekcyjnych spotkań i wcześniejszym przygotowaniu dzieci, które brać będą najaktywniejszy udział.

Istotną sprawą jest przeprowadzenie katechez. Przygotowałem zarysy konspektów, ale liczę na waszą inwencję i twórczość. Katechezy związane są z poszczególnymi dniami rekolekcyjnymi. Zaangażowanie dzieci możemy uzyskać przez zaproszenie ich do konkursów. Proponuję:

* Dzieci młodsze - Konkurs plastyczny i wystawa "Przypowieść o miłosiernym Ojcu" - proponuję formę komiksu - kartka z bloku (A3) podzielona na cztery części (syn odchodzi - używa życia - cierpi biedę - wraca) - można to powiązać z katechezą o tej właśnie przypowieści
* Dzieci starsze (mniej chętne do malowania) - konkurs literacki - "Przypowieść o miłosiernym Ojcu współcześnie" - historia przerobiona na współczesne realia (klasy VII - VIII)

Do najlepszych prac chciałbym nawiązać w naukach rekolekcyjnych. Gdyby były nagrody - można je wręczyć na zakończenie misji.

Katecheza: Boże Dzieło stworzenia

cel dydaktyczny: Ukazanie Boga jako miłosiernego, pełnego dobroci, Stwórcy; świat stworzony przez Boga jest dobry
cel wychowawczy: Kształtowanie postawy wdzięczności

Przygotowanie katechezy:
* na poprzednich katechezach zapowiedzieć temat
* poprosić dzieci o przyniesienie potrzebnych materiałów: kartki z bloku; niepotrzebnych, kolorowych gazet, widokówek, zdjęć; mazaków, kredek, nożyczek, kleju (!) itp.
* Przemyśleć sposób zawieszenia - prezentacji pracy (patrz niżej)

Tok katechezy:

1. Wprowadzenie w temat: Popatrzymy dzisiaj na świat, spróbujemy zobaczyć jego piękno, odkryć Stwórcę i wyrazić Mu naszą wdzięczność.

2. Zaproszenie dzieci do wykonania kolażu: Każde z was wykona pracę plastyczną - na kartce z bloku przyklejamy, w ładnie skomponowanym układzie, wycięte bądź wydarte piękne krajobrazy, piękne rośliny i zwierzęta, piękni ludzie, szukamy piękna i dobra, które nas otacza; możemy dowolnie komponować, zestawiać naklejać jedne elementy na drugie, opatrywać je pisanym komentarzem, własnoręcznie tworzoną grafiką: możemy w ramach małych zespołów (2-4 osoby) pożyczać sobie potrzebne materiały; mamy na tę pracę 20 minut.

3. Dzieci po skończeniu pracy przynoszą pracę do katechety i wspólnie zawieszają na tablicy i jej okolicach (dobrym sposobem może być wykorzystanie szarej, papierowej taśmy do zaklejania kartonów); porządkują swoje miejsce pracy.

4. Krótki komentarz katechety do wykonanych prac: Tyle jest piękna wokół nas, nie zawsze to dostrzegamy, nie zawsze też pamiętamy o Stwórcy, zobaczmy co mówi Biblia o stworzeniu świata.

5. Odczytanie fragmentu Rdz 1,1-31. Warianty: a/ czyta dwoje dzieci z podziałem na role (narrator i Bóg), b/ czyta sześcioro dzieci z podziałem na kolejne dni stworzenia c/ czyta katecheta d/ magnetofon.

6. Komentarz katechety: Zwróćmy uwagę na stale powtarzające się słowa Boga, który ocenia stwarzany przez siebie świat jako "dobry"; poczujmy, że otrzymaliśmy tym samym od Boga wielki, piękny prezent; wyraźmy mu naszą wdzięczność.

7. Modlitwa dziękczynna. Warianty: a/ krótka modlitwa spontaniczna katechety b/ spontaniczne modlitwy dzieci c/ intencje dziękczynne podawane przez dzieci bądź katechetę ze śpiewem refrenu piosenki - "Dzięki, o Panie, składamy dzięki".

8. Zapisanie tematu w zeszytach: "Dziękujemy Bogu za piękno stworzenia" i pracy domowej: "Wkleję do zeszytu fragment ładnego widoku i wpiszę ułożoną przez siebie, krótką modlitwę dziękczynną.

9. zachowujemy prace do katechezy: Niszczymy piękno stworzone przez Boga warianty katechezy a/ podzielić katechezę na dwie jednostki lekcyjne - zwłaszcza w młodszych klasach, które wymagać będą więcej czasu na wykonanie pracy b/ wykonać pracę w domu, przynieść na katechezę gotowe kolaże c/ zawsze - dostosować do wymagań wieku.

prośba rekolekcjonisty
uprzejmie proszę katechetów o przekazanie mi w niedzielę 22 marca najpiękniejszych prac (lub najbardziej interesujących) - po jednej (wyjątkowo dwie) z klasy

Katecheza: Niszczymy piękno stworzone przez Boga

cel dydaktyczny: grzech jest niszczeniem Bożych planów
cel wychowawczy: kształtowanie odpowiedzialności za własne życie

Przygotowanie katechezy:
* zachowane prace z katechezy: Boże dzieło stworzenia
* wywiad przeprowadzony przez dzieci wśród ludzi (rodzina, znajomi, sonda uliczna): Czym jest grzech? (poszukiwanie stereotypów grzechu - funkcjonujących w świadomości społecznej skrótowych, uproszczonych i zabarwionych wartościująco wyobrażeń dotyczących grzechu)

Tok katechezy:

1. Wprowadzenie w temat: Na ostatniej katechezie mówiliśmy o pięknie stworzenia i wyrażaliśmy naszą wdzięczność Stwórcy. Jednak bylibyśmy ślepi, gdybyśmy nie zauważali wśród nas grzechu, zła i brzydoty. Spróbujemy dziś odpowiedzieć na pytanie: Skąd bierze się to zło, czym jest grzech. Odpowiedzi winny doprowadzić nas do większej odpowiedzialności za własne życie.

2. Rozmowa z dziećmi. Dzielenie się owocami wywiadów przeprowadzonych przez dzieci. Próba systematyzacji (tabela na tablicy) wypowiedzi w trzech kategoriach a/ błędne b/ prawidłowe, mocno akcentujące wymiar prawny (przekroczenie przepisu) b/ prawidłowe, akcentujące wymiar osobowy (niszczenie relacji przyjaźni między Bogiem a człowiekiem.

3. Wyjaśnienie błędnych koncepcji grzechu. W prawidłowych koncepcjach mocne zaakcentowanie elementu niszczenia w grzechu. Tu posłużyć się pracami z poprzedniej katechezy. Demonstrując poszczególne prace mówić jak grzech (dzieło człowieka) niszczy piękno (dzieło Boga), jak niszczy relacje międzyludzkie. Mówiąc to zaczynamy niszczyć prace, drzeć, podpalać (OSTROŻNIE!!!).

4. Tworzymy dramatycznie skomponowaną kupę śmieci. Zachęcamy dzieci by spróbowały naprawić rysunki, pozbierać je odtworzyć. Choć to nierealne niech dzieci spróbują - niech doświadczą absolutnej bezsiły. Dopiero wtedy mówimy o bezskuteczności ludzkich wysiłków samodzielnego poradzenia sobie z grzechem. Dlatego człowiek musi problem swojego grzechu rozwiązywać wobec Boga i z Bogiem.

5. Rachunek sumienia. Pytania winny być formułowane w taki sposób, by ukazywały grzech jako zniszczenie: Złe pytanie - Czy opuściłem nakazaną modlitwę? Dobre pytanie - Czy zaniedbałem moją rozmowę z Bogiem niszcząc swoją z nim przyjaźń?

6. Notatka w zeszycie: "Grzech niszczy dobro i piękno stworzone przez Boga. Niszczy nasze rodziny, przyjaźnie, miłości. Niszczy to, co dla nas najdroższe. Niszczy także nas samych. Grzech jest nieodpowiedzialnością i niedojrzałością."

7. Posprzątać

warianty katechezy a/ zrezygnować z rozmowy z dziećmi nad stereotypami grzechu, samemu przedstawić zwięźle trzy modelowe koncepcje a więcej czasu przeznaczyć na rachunek sumienia b/ zawsze - dostosować do wymagań wieku prośba rekolekcjonisty.

Jeśli katecheci podjęliby trud pisemnego przygotowania rachunku sumienia w zaproponowanym schemacie (rozdzielając między siebie pracę - na różne poziomy wiekowe - i dzieląc się wynikami) prosiłbym wtedy, bym i ja mógł takie rachunki sumienia otrzymać.

Katecheza: Życie i dzieło bł. Faustyny Kowalskiej

cel dydaktyczny: Poznanie najważniejszych faktów z życia bł. Faustyny Kowalskiej, istotnego przesłania jej objawień
cel wychowawczy: kształtowanie postawy zawierzenia Bożemu Miłosierdziu przez odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego.

Przygotowanie katechezy:
* obrazki Jezusa Miłosiernego z wydrukowaną Koronką
* możliwie duży obraz Jezusa Miłosiernego
* obraz (obrazek), zdjęcie bł. Faustyny

Tok katechezy:

1. Rozdanie obrazków. Czas na przyjrzenie się.

2. Już niedługo ten obraz nawiedzi naszą parafię. Będzie to wielkie święto i jednocześnie wielkie rekolekcje - misje. Poznamy dzisiaj historię tego obrazu, historię bł. Faustyny. Poznamy też modlitwę, która bardzo mocno związana jest z tym właśnie wizerunkiem. Nazywamy ją Koronką do Miłosierdzia Bożego.

3. Życie bł. Faustyny. Skoncentrować się na jej zwyczajności, prostocie a jednocześnie wielkim wybraństwie. Została powołana do przypomnienia światu o wielkiej prawdzie Bożego Miłosierdzia. Znakiem Bożego Miłosierdzia ma stać się obraz namalowany według wskazówek bł. Faustyny i przekazana przez nią modlitwa. Mówiąc to wszystko należy czytać fragmenty Dzienniczka (w znalezieniu potrzebnych fragmentów pomoże indeks rzeczowy - F. Kowalska, Dzienniczek, Kraków 1983 - mam nadzieję, że w innych wydaniach numeracja będzie zachowana, ale któż to wie?).
* Objawienia: nr 9, 47 (Płock!!!), 158
* Obraz: nr 326-327
* Koronka: nr 475-4761

4. Wyjaśnienie sposobu modlitwy

5. Odmówienie Koronki

6. Zapis w zeszycie: słowa Jezusa odnoszące się do Obrazu (nr 327)

Księga Rodzaju

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: Niechaj się stanie światłość! I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności i nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.

A potem Bóg rzekł: Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich! Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi.

A potem Bóg rzekł: Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha! A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, rzekł: Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona. I stało się tak. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci.

A potem Bóg rzekł: Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią. I stało się tak. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień czwarty.

Potem Bóg rzekł: Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba! Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień piąty.

Potem Bóg rzekł: Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów! I stało się tak. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka a Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi! Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. I rzekł Bóg: Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona. I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień szósty.

© 2000 - ks. Zbigniew Paweł Maciejewski
Chrześcijański Serwis Promocyjny
Chrześcijański Serwis Promocyjny
statystyki stron

[DAWID]